środa, 29 lipca 2009

Metody realizacji projektów

Poniżej moje autorskie, przygotowane w konkretnym celu i dla konkretnej okazji, o której tutaj nie będę pisał, porównanie metod realizacji projektów. Można używać do woli, pod warunkiem podania źródła.

Metoda ścieżki krytycznej + EVM
Motywacja historyczna:
W dużych projektach rządowych chciano wiedzieć, na którym ciągu zadań powinien skupiać się kierownik, aby zapewnić realizację projektu w czasie.

Typowe rezultaty wdrożenia metody:
  • Projekt zobrazowany jako lista prac do wykonania na osi czasu
  • Ustalona odpowiedzialność za zadania
  • Zmniejszone ryzyko opóźnienia projektu
  • Możliwość formalizacji planowania i zarządzania projektami
  • Iluzja pełnej kontroli (daty rozpoczęcia i zakończenia każdego zadania)
  • Realna możliwość oceny efektywności prac zakończonych (EVM)
Typowe przeszkody we wdrożeniu
  • Metoda tak stara, że teoretycznie nie powinno być, ale:
  • Wymusza dużą formalizację projektów
  • Nie daje szybkich wygranych
  • Generowane są dane a nie informacje
  • Łatwo skupić się na przerzucaniu formularzy zamiast zarządzaniu projektem

Łańcuch krytyczny (CCPM)
Motywacja historyczna:
Dla przedsiębiorstw komercyjnych kluczowe stało się realizowanie projektów w pierwotnie planowanym terminie przy ograniczonej liczbie zasobów


Typowe rezultaty wdrożenia metody:
  • Projekt zobrazowany jako sieć połączonych zadań
  • Ustalona odpowiedzialność za zadania
  • Minimalne choć bardzo intensywny proces nadzorowania projektów
  • Brak przeciążenia zasobów
  • Maksymalizacja prawdopodobieństwa oddania projektu na czas (do 95%)
  • Możliwość proaktywnego nadzorowania realizacji
Typowe przeszkody we wdrożeniu
  • Brak jest jasnego uzasadnienia biznesowego wdrożenia
  • Wymaga zmiany kultury pracy i mierników
  • Pełne wdrożenie wymaga zgody wszystkich szczebli i działów
  • Metoda na tyle skomplikowana, że wymaga wdrożenia zintegrowanego systemu IT
  • Postrzeganie jako wdrożenia tylko systemu IT
  • Metoda nieodporna na zmiany sieci projektu w trakcie trwania


Metody zwinne (agile)
Motywacja historyczna:
Branża informatyczna zauważyła, że konieczność planowana całości projektu przed jego rozpoczęciem nie sprawdza się w środowisku, gdzie zmiany bardzo łatwo się wprowadza – zastosowano podejście radykalnie różne od dotychczasowych


Typowe rezultaty wdrożenia metody:
  • Projekt rozpisany jako lista funkcjonalności produktu
  • Szybkie dostarczanie najbardziej wartościowych funkcji
  • Nowe wersje dostarczane regularnie
  • Łatwe dostosowywanie produktu do zmian
  • Można pracować mimo braku pełnego planu
  • Zdrowe relacje w zespołach

Typowe przeszkody we wdrożeniu
  • Zbyt proste – wszyscy myślą, że zrozumieli
  • „Cieńka czerwona linia” między chaosem a agile
  • Wyższe szczeble zarządzania chcą „ciężkich” procesów
  • Kierownicy produktu nie trzymają się założeń
  • Wymaga zmiany kultury pracy i mierników

Na koniec drobna uwaga:
Odpowiedzialnością każdego specjalisty, w tym kierownika projektów, jest znać jak najwięcej różnych narzędzi i stosować te, które najlepiej spełnią cele postawione w danej sytuacji. Jak to kiedyś ujął mój kolega "chroń mnie Panie przed człowiekiem, który przeczytał tylko jedną książkę".